Doorgaan naar hoofdcontent

Tot ziens



26/08
Tot ziens, daarmee stonden we op vanmorgen. Tijd om echt afscheid te nemen van alles wat vertrouwd is, familie, vrienden, Nederland. Maar beseffen doen we het nog steeds niet, wanneer dit wel komt weten we niet, maar wat we wel weten is dat het vliegtuig om 14:00 vertrekt en het dan echt realiteit is.
We hebben er veel zin in maar zien wel op tegen het afscheid.

Als het dan tijd is om te vertrekken moeten we nog even langs het stadhuis om het bewijs van uitschrijving op te halen. En tot onze schik begint er een lampje te branden......nee toch wat wil dit nu weer zeggen. Na het boekje erop nagelagen te hebben blijkt het de bandenspanning te zijn. Hopelijk is dat alles......niet dus......lekke band.
Moeten wij weer hebben hoor, en ik ben al zo'n stresskip.
3 uur van te voren aanwezig zijn op het vliegveld , controles bij schiphol, gaan we dat redden.


Met een half uur vertraging waren we op tijd, maar voor we de bagage hadden ingecheckt was het toch bijna tijd om meteen door te lopen naar de douane.
Eerst natuurlijk nog wel afscheid nemen van degene die mee waren gegaan om ons uit te zwaaien.
Het ging eigenlijk best goed dacht ik met de emoties, tot dan toch echt het afscheid daar was.
Daar waren dan toch echt de waterlanders.....
Maar het besef dat we nu echt weg gaan is er nog steeds niet, en ik denk dat dat nog wel even gaat duren.


Maar de reis is goed gegaan. Een hele fijne maatschappij die icelandair. Een rustige vlucht.
Dus momenteel zitten we in IJsland, waar we een paar dagen gaan genieten. 
Zoë is wel erg emotioneel op het moment en mist al iedereen, maar we gaan er iets moois van maken!


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Road to Apoera

We wisten dat de weg naar apoera een avontuur zou gaan worden, maar wat voor een avontuur het geworden is dat was zelfs voor ons nog een verrassing. We knew that the road to Apoera was going to be an adventure, but it was an adventure that even surprised us. Je kunt apoera bereiken met de boot vanuit Nickerie waar wij wonen of met de auto vanuit Paramaribo. De route met de auto is een route van ongeveer 8 uur over een bouxiet weg dwars door de jungle van Suriname, dat is een weg die je ooit gereden moet hebben, dus wij gaan over de weg. Er gaan verschillende verhalen de ronde of je deze weg nu wel of niet moet rijden, en wel of niet alleen. Onze informatie komt van iemand uit apoera dus voor ons het meest betrouwbaar. Wel goed voorbereiden, maar de weg is goed te doen is ons verteld. We dachten, we nemen het zekere voor het onzekere, dus de auto volgepakt met nood pakket, voor wat er eventueel zou kunnen gebeuren. Want ja er zijn stukken bij waar je geen telefoo...
2 reacties
Meer lezen

Apoera - Blanche Marie

Na een lange reis waren we blij in apoera te zijn aangekomen. We mochten de komende week bij Romano en Trifosa logeren. Ze hebben een leuk gezellig huis boven de koninkrijk zaal. We hebben genoten van Romano's kookkunsten en de heerlijk warme douche, want die hebben wij niet. We waren hier ook met oudjaar en we zijn ons kapot geschrokken van het vuurwerk, het leken wel bommen die afgingen en dat is niet overdreven. Dat soort vuurwerk is echt illegaal in Nederland. Dat was echt een nieuwe beleving. Zoë raakte er zelfs door in paniek en Luke...... Ik zei altijd, als Luke slaapt kun je een bom laten vallen. Nou dat is zeker waar 😂 After a long journey we were glad to have arrived in Apoera. We were staying the week at Romano Trifosa. They have a nice cozy house above the kingdom hall. We enjoyed Romano's cooking and the delicious hot shower, because we do not have one. We were here New Year's Eve and we are devastated shocked by the fireworks, it seemed like bombs ...
Een reactie posten
Meer lezen

Our home

It immediately felt good when we got here and we can really say that we feel at home here. Many warned us that we could get homesick, but actually we wonder if we will ever get homesick. Occasionally I have to sit down to realize that we live in Suriname, South America continent ..... It sounds far away but it feels like home. I do not know whether we ever call the Netherlands home again, the this other life is good for us. That is not to say that we stay here forever, but we'll see what time brings. Het voelde meteen goed toen we hier aankwamen en we kunnen ook echt zeggen dat we ons hier thuis voelen. Vele waarschuwde ons dat we heimwee konden krijgen, maar eigenlijk vragen we ons af of we ooit heimwee gaan krijgen. Af en toe moet ik er echt even voor gaan zitten om te beseffen dat we in Suriname wonen, het continent Zuid Amerika..... Het klinkt zover weg, maar het voelt thuis. Ik weet ook niet of wij Nederland ooit weer thuis gaan noemen, het andere leven bevalt o...
Een reactie posten
Meer lezen